Silkelenme Zamanı Gelmedi mi?

          Hayat bir denklem kadar zor değil; doğar, büyür ve ölürüz.Bu sürecide kazanma telaşı içerisinde savrularak geçirip dururuz, bir gün gözümüzü hiç açmayacağımızı bile bile...
          Bütün bu kolay denklem içinde yaşarken diğer insanlara da temas ederiz dostluklar, sevgiler, yabancılar...hepimiz bir arada ''bir orman gibi kardeşcesine''.
          Bu kadar kolay bir temele dayanmışken şaşkınlıklar, psikolojik buhranlar, kendini kaybetmiş ve yaşamın mistik yön veren kurallarından kopmuş bozulmuş bir döngü içerisindeyiz.Bir sabah uyanıyoruz ve haberler; bu gün bir kız öldürüldü ardından cesedi ortadan kaldırmak için yaktılar, beş yıl kadar olmuştu Münevver Karabulut'un parçalanmış cesedinin çöp konteynırında bulunması, dahası...Bir doluda örf, adet ve geleneklerimiz dışında islami duyarlılığımız ve kuralları dışında yaşananlar tecavüzler, cinayetler, dolandırıcılıklar, hırsızlıklar ve daha bir dolu şey...
         Yolda yürürken omuz omuza yanlışlıkla çarpışıp bir birini acımadan öldürmeye kalkan insanlar var, neden baktın? sana ne lan! hurra hadi bakalım.Hele bir de kinlenip eşi dostu çağırıp savaşa gidenler.Nasıl bir ülkeyiz, nasıl bir ülke olacağız bilemiyorum.Ha bunun en büyük sorunu hükümet ya da yönetim değil insanların kendini aptallaştırması!
         Ama namus adı altında işlenen suçlar ise başka türlü bunların dışında berbat bir olay.Artık gözümüz arkada kalmaz diye bir cümle kuramıyoruz kime güveneceğimizi şaşırdık komşulardan bile kaçar olduk herkes birbirine düşman ve yabancı gibi davranıyor.Sen bizden değilsin, o bizden değil herkes birbirine düşman gibi... Oysa ki Yunus Emre'nin yaradılanı severiz...Mevlana'nın ne olursan ol...değerlerimiz nerede kaldı, nereye sakladık?
          Silkelenme zamanı gelmedi mi?